www.walkwalkwalk.nl

Voor wie stapt in de wandelwereld

www.walkwalkwalk.nl

Voor wie stapt in de wandelwereld

Van Velp naar Loenen. En weer terug.

Land: Nederland
Wandeling: Over oude Veluwse Paden
Aantal dagen onderweg: 2
Aantal nachten geslapen: 1
Aantal nachten wildkamperen: 0 (hotel)
Aantal kilometers gelopen: 45
Wandeling uitgezet met bordjes: Nee
Route en GPX-route op mooisteroutes.nl (betaald)

Het is winter en we hebben zin in een mooie wandeling over de Veluwe. Na wat gegoogle komen we uit op mooisteroutes.nl. We kiezen de wandeling ‘Over oude Veluwse Paden’. Dat lijkt ons wel wat. De wandeling bestaat uit twee delen. Van Velp naar Loenen. En via een andere weg weer terug. Het is een prachtige route.

We rijden van Rotterdam naar Arnhem, slapen daar een nachtje en rijden dan in de vroegte naar station Velp. Hier start de wandeling. De dag waarop wij lopen roept KNMI uit tot code geel. Dus het zal koud worden. De eerste stappen die we zetten doen we omringt door sneeuwvlokjes. Goed ingepakt gaan we op weg in een landschap dat hier en daar wit kleurt.

(lees verder onder de foto)

Van de eerste dag weten we één ding zeker: we gaan geen horeca tegenkomen. We hebben een paar eitjes gekookt, een thermosbeker thee meegenomen en brood en pindakaas bij ons. Dat moet goedkomen. Als we eenmaal een paar kilometer op weg zijn is het vooral Veluwe dat we zien. We lopen door een mooi (laag) heuvelachtig gebiedje met watertjes en meertjes. De sneeuw maakt het extra mooi. Na een poosje bereiken we de vlaktes van de Veluwe. Het uitzicht is prachtig en de zon komt soms een beetje door. Midden op de vlakte besluiten we op een boomstam ons brood te smeren. Zonder handschoenen is het eigenlijk niet te doen en stilzitten is nu ook niet bepaald een goed idee. We doen het toch, met het gevolg dat we daarna even flink moeten doorstappen om onze warmte terug te krijgen. De zon die inmiddels is doorgebroken helpt een beetje.

We behalen na een dagje lopen ons doel: Hotel Restaurant Loenermark. Pas als we aankomen herkennen we het als een tentje waar we eerder geweest zijn na een familiebezoek aan Ereveld Loenen, een prachtige erebegraafplaats waar zo’n 4000 oorlogsslachtoffers liggen (de wandeling komt hier niet langs). We herinneren het als een beetje knullig. En dat is het ook wel. De pasta arrabiata bevat geen enkele peper, de olijven smaken naar gember en onze kamer is heel eenvoudig, maar prima voor een nachtje (normaal slapen we in ons tentje).    

Zelf wonen we in Rotterdam Noord, binnen ring Rotterdam. Je zal het niet geloven, maar we zijn daar absolute stilte gewend. Hier is het wel even anders. Het verkeer op de weg waaraan het hotel ligt maakt zoveel herrie dat ik al voor zes uur ontwaak. Nu snappen we de schaal met oordoppen bij de kassa in het restaurant. We blijven toch nog even liggen omdat we niet voor zonsopgang de Veluwe op mogen.

(lees verder onder de foto)

Dat laatste blijkt achteraf onzin, want voordat we Loenen goed en wel uit zijn, zijn we zo weer een uur verder. Het landschap is ook hier weer prachtig. Bossen en vlaktes. Vandaag hebben we geen lunch voorbereid, want we weten dat we onderweg horeca tegen gaan komen. We dachten iets van een pannenkoekenrestaurantje tegen te komen en maken elkaar steeds lekker met welke pannenkoek we gaan verorberen.

Uiteindelijk blijkt het geen pannenkoekenrestaurantje te zijn, maar een hoeve (De Carolinahoeve) met voornamelijk biologische producten. Beter! Voordat we binnenstappen aanschouwen we nog even de Schotse Hooglanders die hier lopen te gragen. Daarna ploffen we neer op een paar lekkere stoeltjes en warmen wat op. De lunch (geen pannenkoeken dus) is heerlijk, de bediening vriendelijk en we sterken aan voor het laatste stuk.

Zelf vond ik het wandelpad vlak na lunch een van de mooiste paden van de route. Tussen twee bomenrijen loop je over enkele heuvels. Het lijkt wel een sprookje. De zon komt door en we lopen de route daarom in een zonnige kou. De lucht is blauw. We passeren op een gegeven moment een voor ons bekend stuk waar we vaker dagwandelingen hebben gelopen. Iedere keer is het hier prachtig. De uitzichten!

(lees verder onder de foto)

Foto: Josselien van Eijk

We stappen flink door op onze nieuwe wandelschoenen (de zolen van onze vorige schoenen waren namelijk erg hard gegaan). Dat maakt ook dat we even moeten stoppen omdat mijn schoen nogal pijnlijk is geworden. Gelukkig hebben we standaard een beetje wandelwol in onze tas zitten. Ik stop een stukje bij het pijnpunt waardoor ik de wandeling uit kan lopen. We kunnen ook iets eerder stoppen en dan de trein nemen van Rheden naar Velp, maar dat verlies wil ik echt niet nemen.

(lees verder onder de foto)

Het is een prachtige route, die dus prima te doen is wanneer KNMI vindt dat we eigenlijk binnen moeten blijven. Het laagje wit en de blauwe luchten maken het extra mooi. Maar ook in het voorjaar zal deze route prachtig zijn, wanneer de heide in bloei staat. Een echte aanrader voor wie zich twee dagen wil onderdompelen in een dosis Veluwe.

Foto: Josselien van Eijk

Leave a Comment

My WordPress